In viadi cun la bartga

L’aua è in element fascinant. Ins al po giudair a la riva, lien u sisur ... 

Jau na sun anc mai navigada a vela. Avant divers onns avain mes um e jau dentant passentà duas giadas in’emna ensemen cun amis sin ina bartga-chasa en Frantscha. Noss viadis ans han manà l’emprima giada da Dijon giu dal Canal de Bourgogne e suenter si vers nord; la segunda giada da la vischinanza da Strasbourg vers sid. Jau sun stada surpraisa ch’ils locaturs da bartgas-chasa surlaschan suenter ina curt’introducziun da circa ventg minutas lur bartga a glieud, che n’ha anc nagin’idea dal navigar! I n’è betg insatge cumplitgà e cun mo radund 5 miglias l’ura na po betg capitar bler. Ma tuttina ... Ins sto sa disar che la bartga reagescha cun intgin retard, almain cumpareglià cun l’auto, ed era las sclusas n’èn betg da sutstimar. En mintga cas hai jau gì l’emprim di adina puspè mal il venter, sche nus vegnivan ad ina sclusa e stuevan francar nossa bartga per sclusar ensi respectivamain engiu. En quatter gieva quai dentant detg bain. – là, nua ch’i plascheva fermavan nus alura nossa bartga-chasa per gentar patgifìcamain u per star sur notg. 

Nus avain giudì quellas vacanzas. Nus ha oravant tut fascinà la quietezza, la sveltezza u meglier ditg la plaunezza, e la natira. Insaco gieva l’entira vita sin l’aua in pau pli plaun e quai è stà stupent per sa recrear e prender distanza da la vita da mintgadi magari in pau hectica. 

Cun cordials salids 
Karin Kohler-Pattis