La zitga ed il gieu dal mulin

Mes mat da 4 onns guarda ses «Wimmelbuch» da l’atun e vesa la nona che porta ensemen cun tat ina zitga monstrusa en il museum nua ch’i dat ina concurrenza per la zitga la pli gronda. El sto rir pervia da las fadias da nona e tat cun il transport da la zitga. Mes sir percunter fa ina tschera be disgust sch’el survegn in plat cun schuppa da zitga. E jau savess mangiar in plat suenter l’auter. Cun in pau Ingwer. E gist avant sco mangiar ston ins anc plazzar la chapitscha da groma. Las zitgas: tge bellas oranschas. I na dovra betg Halloween e da quellas chaussas per giudair las zitgas. I bastan las zitgas bellas oranschas e suenter la schuppa magnifica ed oranscha culla chapitscha alba. Insatge uschia na daventa betg lungurus. Mintg’onn il medem – mintg’onn ina buntad. 

Mes auters mats da 9, 8 e 6 onns han scuvert il dar mulin. Durant las vacanzas da questa stad. «Fas in mulin? Aber betg giugar «voll bap!!» Ma jau giog «voll» e perd. Tac tac tac e mes craps èn sparids. Pervia che ils kerlis èn clevers e chapeschan spert. E jau na ves mai las traplas. E lura faschain nus anc in gieu ed anc in ed anc in. E sche jau gudogn ina giada – lura n’èsi betg gist pervia che jau hai giugà «voll». Lura datti larmas. Jau n’hai durant onns mai pli dà mulin. Betg pervia che jau fiss stà da l’idea che quel gieu è lungurus. Quel gieu è simplamain restà en in chantun. Ma ussa sun jau puspè en la fevra ensemen cun mes mats. Lungurus? Segir betg. 

David Spinnler